Codzienne opiekowanie się dzieckiem szybko przestaje być rytuałem, a staje rutyną. Problemem nie jest brak sił czy chęci do zajmowania się potomstwem, ale brak konkretnych pomysłów, jak to robić. Czytanie książeczek i budowanie domków z klocków w jakimś momencie przestaje bawić nie tylko rodziców, ale i dzieci. I to jest dobry moment, żeby wykorzystać klocki i bajki w jednej zabawie. Pojawia się element zaskoczenia, ale i przestrzeń do rozwoju kreatywności, nie tylko u dzieci. Nie wierzycie? Ja też nie wierzyłem, dopóki nie spróbowałem. Teraz łapię się na tym, że coraz częściej pytam młodego: „To co dziś budujemy?”. Oczywiście o ile on nie zapyta pierwszy.
Dlaczego klocki magnetyczne dobrze pasują do bajek?
Może dla porządku ustalmy, czym są klocki magnetyczne. To kolorowe elementy, w których zatopione są magnesy. Klocki łączą się ze sobą za pomocą tychże magnesów ukrytych w bokach, więc można z nich całkiem szybko i sprawnie zbudować różnorakie konstrukcje płaskie lub przestrzenne. Brzmi mało bajkowo? To zamieńmy słowo „konstrukcje” dwoma innymi: „obrazki” i „budowle”. I tak oto znaleźliśmy się w świecie bajek, w których wszystko jest możliwe.
Dlaczego magnetyczne, a nie zwykłe plastikowe albo drewniane? Bo pozwalają budować szybko i trwałe. Nie trzeba się męczyć z dopasowywaniem, uważać na nieostrożny ruch. Tu budowla często jest środkiem do celu, a nie celem samym w sobie.
Jako rodzic doceniam też uniwersalność klocków magnetycznych. Kolorowy trójkąt jest trójkątem tak długo, jak długo nie przypiszemy mu żadnej funkcji. Zaraz potem może stać się dachem, namiotem, żaglem albo kapeluszem czarodzieja. Codziennie obserwuję, jak dzięki magnetycznym klockom rozwija się wyobraźnia i kreatywność mojego dziecka. A najfajniejsze jest to, że możemy robić coś razem. Bo klocki to taka zabawka, która nigdy się nie nudzi i z której się nie wyrasta. I nie trzeba mieć kilku lat, żeby poczuć niezwykłą moc – oto zaraz zbuduję z tych klocków coś mega! Dorośli może rzadziej to okazują, ale nie oszukujmy się – klocki i bajki są dla każdego, bez względu na wiek.
Jak dobrać klocki magnetyczne do wieku dziecka?
Generalna zasada jest prosta – im mniejsze dziecko, tym większe klocki. I nie mówię tu o liczbie sztuk w zestawie, tylko wielkości pojedynczych elementów. Wiele zestawów klocków magnetycznych oznaczonych jest jako 3+ i warto mieć to na uwadze. O ile zestaw z kwadratów i trójkątów można uznać za bezpieczny, to już mniejsze kuleczki czy patyczki powinny trafić raczej do przedszkolaków niż dzieci, które jeszcze lubią wkładać zabawki do buzi.
Początkujący budowniczy nie potrzebuje dużo, zestaw kilkuset klocków mógłby go wręcz przytłoczyć. Z prostego zestawu można szybko zbudować płaski obrazek, który będzie ilustracją do opowiadanej historii i przy okazji nauką kolorów oraz kształtów.
Starsze dzieci mają inne potrzeby i tu dobrze sprawdzi się powiedzenie, że im więcej klocków, tym lepiej. Można z nich budować nie tylko obrazki, ale i budowle – klasyczne zamki, statki kosmiczne lub coś całkiem innego. Co? To już zależy od dziecka.
Klocki magnetyczne dla dzieci zwykle kupujemy na Allegro. Duży wybór i poglądowe zdjęcia pozwalają rozwijać kolekcję tak, by poszczególne zestawy pasowały do siebie. To daje naprawdę ogrom możliwości.
Jak bawić się z dzieckiem klockami?
Doświadczeni rodzice dobrze wiedzą, że jest wiele sposobów na wykorzystanie klocków jako wsparcia przy opowiadaniu bajek. Poniższy fragment napisałem dla osób, które dopiero zdobywają pierwsze rodzicielskie szlify. Potraktujcie te pomysły jak inspiracje, nie musicie ich odwzorowywać jeden do jednego.
Wariant 1: Budujemy scenę z bajki
Najprostszy pomysł, który dobrze sprawdza się w przypadku młodszych dzieci. Wystarczy przeczytać krótką bajkę i zaproponować dziecku, żeby zbudowało miejsce, w którym dzieje się akcja. Nieważne, czy będzie to zamek, chatka czarownicy, czy czarny las albo szklana góra. Liczy się to, jak dziecko zapamiętało bajkowe szczegóły i jak je odwzoruje. Tylko nie traktuj tej zabawy jako testu z pamięci – to ma być swobodna interpretacja.
Gdy scena jest gotowa, można rozpocząć swobodną rozmowę na jej temat i… zobaczyć, jak się sytuacja rozwinie. Czasem dziecko zechce na tym zakończyć, a czasem da się wciągnąć w rozmowę o tym, co by było, gdyby…
Wariant 2: Budujemy bohatera z klocków
Scenę już mamy, pora na postaci. Na tym etapie dziecko wybiera jeden klocek i przypisuje mu określoną rolę. W ten sposób uczy się, co to są symbole i że ten sam trójkąt raz może być rycerzem, innym razem wędrowcem. Jeśli zapytasz dziecko, kim jest ów bohater, co lubi, czego szuka, czego się boi, jest wielce prawdopodobne, że za chwilę będziecie mieć gotowego bohatera całkiem nowej bajki, a wyobraźnia Twojej pociechy wskoczy na zupełnie nowy poziom.
W przypadku starszych dzieci można trochę utrudnić zadanie. Pozwól dziecku wylosować obrazek (może być zapożyczony z jednej z wielu karcianek), następnie poproś o zbudowanie bohatera, który będzie miał z tym obrazkiem coś wspólnego. Kolejny etap to nadanie mu określonych cech i umiejętności.
Wariant 3: zmieniamy zakończenie
Są bajki, które czyta się w nieskończoność codziennie od nowa. Konia z rzędem temu, kto ma dziecko i nie ma w domu przynajmniej jednej „zaczytanej” książeczki. No ale ileż można, prawda? Kiedyś z głupia frant zadałem pytanie: „A co by było, gdyby rycerz zgubił drogę i nie trafił do zamku?”. Doprawdy nie spodziewałem się takiej eksplozji pomysłowości u przedszkolaka. „Nowa droga? Ooo, to może być ciekawe, zbuduję ją!”. Ta zabawa tylko pozornie jest banalna. W rzeczywistości pokazuje, że każda historia może mieć więcej niż jedno zakończenie, także ta z prawdziwego życia. To też bodziec do zauważaniach przyczyn i skutków oraz powiązań między nimi. W ten sposób dziecko ćwiczy myślenie abstrakcyjne.
Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że na etapie rozwoju mowy i poszerzania słownictwa wymyślenie całkowicie fikcyjnej historii może być trudne, dlatego warto zacząć od tematyki, która jest dziecku bliska. Łatwiej opowiedzieć o zgubieniu drogi niż lataniu na smoku.
Wariant 4: budujemy mapę bajki
Jeśli mamy do czynienia z bajką, w której bohater musi pokonać określoną drogę, wykorzystajmy to. Klocki magnetyczne tym razem posłużą jako budulec do ułożenia płaskiej mapy, po której porusza się bohater, a dokładniej – symbolizujący go klocek. Po drodze oznaczamy miejsca opisane w bajce np. mosty, lasy, jeziora, zamki itp. albo dodajemy własne. Następnie odgrywamy teatrzyk – dziecko przesuwa klocek „bohatera”, a rodzic opowiada historię. Gdy dojdą do końca, następuje zmiana i to dziecko jest narratorem. Dzięki tej zabawie dziecko ma szansę poczuć, że bajka ma wstęp, rozwinięcie i zakończenie.
Jak dostosować zabawę klockami magnetycznymi do wieku dziecka?
Dopasowanie klocków magnetycznych do wieku i zdolności motorycznych małego konstruktora to jedno. Druga kwestia to dopasowanie zabawy tak, by maluch nie poczuł się znudzony, ani postawiony przed zadaniem ponad jego siły.
Trzylatki lubią prostotę i konkrety – zbuduj zagrodę i ustaw w środku konika. Można zapytać, jak nazywa się konik i co lubi jeść.
Pięciolatki są gotowe do nadawania imion wyimaginowanym postaciom, wymyślają krótkie zdarzenia i potrafią łączyć fakty. Można je poprosić o wymyślenie bajki dla mamy lub taty.
Starsze dzieci mają więcej cierpliwości i potrafią rozłożyć zabawę na etapy. Można im zlecić zbudowanie całego bajkowego królestwa (jeśli mają dość klocków magnetycznych), a kolejnego dnia poprosić o odegranie skomplikowanej sceny ze znanej bajki lub wymyślenie własnej wersji.
Kalendarz to jedno, a rozwój to drugie. Kluczem do sukcesu jest obserwowanie dziecka – jeśli bawi się chętnie i z zaangażowaniem, wybrany poziom trudności jest dobry. Jeśli wyraźnie chce skończyć zabawę, trzeba skorygować jej założenia.
Najczęstszy popełniany przez rodziców błąd polega na przejęciu inicjatywy. Jeśli rodzic buduje i opowiada, a dziecko tylko patrzy, to coś jest nie w porządku. W dobrze skomponowanej zabawie role są podzielone. Nie ma sensu też zakładać, że historia wymyślana tu i teraz będzie logiczna oraz spójna. To ma być dobra zabawa i tak trzeba na to patrzeć. I trzecia rzecz – drodzy rodzice, nie pracujcie nad scenariuszem zabawy. Najlepsze są te pomysły, które przychodzą do głowy całkowicie spontanicznie.
Artykuł sponsorowany
